Czasowniki sein i haben w czasie teraźniejszym

W skrócie

Sein oznacza „być”, a haben – „mieć”. Oba czasowniki mają w czasie teraźniejszym własne formy, które warto zapamiętać. Forma zależy od osoby: po ich mówimy bin lub habe, po du – bist lub hast. W języku niemieckim zwykle podajemy też zaimek osobowy, np. ich bin, du hast.

Tworzenie

sein: ich bin, du bist, er/sie/es ist, wir sind, ihr seid, sie/Sie sind; haben: ich habe, du hast, er/sie/es hat, wir haben, ihr habt, sie/Sie haben.

Zastosowanie

• Użyj sein, gdy mówisz, kim ktoś jest lub gdzie się znajduje: Ich bin zu Hause.
• Użyj haben, gdy mówisz, że coś masz: Du hast Zeit.
• W uprzejmej formie Sie stosuj takie same formy czasownika jak przy sie w liczbie mnogiej: Sie sind, Sie haben.

Przykłady

• Ich bin zu Hause. — Jestem w domu.
• Du hast Zeit. — Masz czas.
• Wir sind hier. — Jesteśmy tutaj.
• Haben Sie einen Stift? — Czy ma Pan/Pani długopis?

Typowy błąd

❌ Ich habe 20 Jahre.

✅ Ich bin 20 Jahre alt.

Po polsku mówisz „Mam 20 lat”, ale po niemiecku używasz sein: Ich bin 20 Jahre alt.

Zapamiętaj

Po du używaj bist lub hast; po er, sie, es – ist lub hat.