Zaimki osobowe jako podmiot

W skrócie

Zaimki osobowe w mianowniku wskazują, kto wykonuje czynność lub o kim mówimy. W niemieckim zwykle trzeba je wypowiedzieć, nawet gdy forma czasownika już wskazuje osobę. Po polsku można powiedzieć „Uczę się”, ale po niemiecku: „Ich lerne”.

Tworzenie

Podmiot w mianowniku: ich (ja), du (ty), er (on), sie (ona), es (ono), wir (my), ihr (wy), sie (oni/one).

Zastosowanie

• Wybierz zaimek pasujący do osoby lub grupy, o której mówisz: ich lerne, wir lernen.
• Użyj er, sie lub es, gdy mówisz o jednej osobie albo rzeczy; liczba mnoga to sie.
• W zwykłym zdaniu oznajmującym czasownik stoi na drugim miejscu: Heute lerne ich Deutsch.

Przykłady

• Ich lerne Deutsch. — Uczę się niemieckiego.
• Du wohnst hier. — Mieszkasz tutaj.
• Sie kommt heute. — Ona przychodzi dzisiaj.
• Wir haben Zeit. — Mamy czas.

Typowy błąd

❌ Lerne Deutsch.

✅ Ich lerne Deutsch.

Po polsku można pominąć „ja” w zdaniu „Uczę się niemieckiego”. W zwykłym niemieckim zdaniu oznajmującym podmiot „ich” jest potrzebny.

Zapamiętaj

W niemieckim nie pomijaj zaimka podmiotu tylko dlatego, że wiadomo, kto mówi.