İyelik sözcükleri: mein, dein, sein ve diğerleri

Kısaca

Almancada bir şeyin kime ait olduğunu belirtmek için ismin önüne iyelik sözcüğü gelir: mein Buch (kitabım), deine Tasche (çantan). Sözcüğün kökü sahibine göre, sonu ise ardından gelen ismin cinsiyetine, sayısına ve cümledeki görevine göre değişir.

Yapı

ich → mein-, du → dein-, er/es → sein-, sie (o) → ihr-, wir → unser-, ihr (siz) → euer-, sie (onlar) → ihr-, Sie (resmî siz) → Ihr-. Nominativ: mein Vater, meine Mutter, mein Kind, meine Freunde. Akkusativ eril: meinen Vater; dişil, nötr ve çoğul biçimler burada Nominativ ile aynıdır.

Kullanım

• Önce sahibini belirle: er için sein-, sie (o) için ihr- kullanılır; ikisi de Türkçede ‘onun’ olabilir.
• Ardından isme bak: dişil ve çoğul isimlerde Nominativ için -e ekle; eril ve nötr isimlerde ek yoktur.
• Eril isim Akkusativ olduğunda -en ekle: Ich suche meinen Schlüssel. Euer- kökünde ek gelince çoğu kez e düşer: eure Tasche.

Örnekler

• Mein Bruder wohnt in Berlin. — Erkek kardeşim Berlin’de yaşıyor.
• Deine Tasche ist hier. — Çantan burada.
• Sein Kind spielt im Garten. — Onun çocuğu bahçede oynuyor.
• Ich suche meinen Schlüssel. — Anahtarımı arıyorum.

Yaygın hata

❌ Ich suche mein Schlüssel.

✅ Ich suche meinen Schlüssel.

Schlüssel eril bir isimdir; suchen fiilinin nesnesi burada Akkusativ olduğu için mein yerine meinen kullanılır.

Unutma

İyelik sözcüğünün sonunu sahibin değil, ardından gelen ismin cinsiyeti, sayısı ve cümledeki görevi belirler.